28 Ağustos 2013 Çarşamba

Şerefine, sevgilim!

Ruhumun derinliklerinde olan adam diye basliyordu okudugum bir yazi, ben de sana yazdigim yazilardan biri olacak bu yaziya soyle baslamak istiyorum; 

Ruhumun derinliklerine, beynimin hatirlama islevi goren en kucuk kivrimlarina bile sizmis olan adam. Hayatimin aslinda bu kadar disinda oldugu halde hala bu kadar icinde oldugunu hissettigim adam. Kimi zaman adam kelimesinin a'sini yakistiramadigim, kimi zaman tanidigim adam kelimesine en yakisir adam oldugunu dusundugum adam. Gecmisime dair tek bildigim adam. Ve buna ragmen gecmisimi unutmayi goze alarak, gecmisimi hice sayarak unutmayi delicesine istedigim ama olur ya unuturum diye de delicesine korktugun adam. En cok ugruna agladigim icin kendimden nefret ettigim, ama ugruna aglamanin bile anlamli oldugunu dusundugum adam. Beni en cok sevindiren ayni zamanda en cok uzen adam. Beni en cok seven ayni zamanda en az dusunen adam. Hayatima anlam katan ayni zamanda hayatimdan hayat calan adam. Sana yazmayali cok olmus daha dogrusu senin icin yazmayali cok olmus. Hislerim daha akli basinda, beynim daha az dusunuyor seni. Biraz buyudum, biraz daha olgunlastim. Biraz daha senden uzaklastim, boylesi saglikli oldu. Ama ozledim seni. Kokunu, sesini, muhabbetini, sarilmani. Mutlu oldugunu biliyorum, deli gibi uzulmeni istedigim zamanlardan sonra bile bunu bilmek beni de mutlu ediyor. Baskalariyla gorsem, baskalarinin bilsem de seni rahatsiz olamiyorum sanirim artik. Hatta bizi dusununce bile o kadar uzak geliyor ki o zamanlar. Ama hala icimden biriyle beraber oldugum zaman karsina gecip sadece guluslerimle sana "Serefine, sevgilim!" demek geliyor. Ben senin o guluslerini cok goruyorum, gordum cunku. Hatta o kadar cok guldun ki sevgilim, bunun serefine kadeh kaldiramayacak kadar sarhos olmusuz coktan.

                 29.08.2013       *02.42
                                                         *firstlady

14 Ağustos 2013 Çarşamba

14.08

sana her baktığında gözlerinin içi gülen insan nasıl defalarca aynı şeyi yaşatır? her fırsatta sana ihtiyacı olduğunu hissettiren adam nasıl bir anda arkasını dönüp senin gitmeni bekleyebilir? bir insan nasıl yıllardır kendinden emin olamaz? bunca yaşanmışlığa, kopamamışlığa rağmen nasıl olur da her şeyi hiçe sayıp hata olarak bile görmediği hataları yapabilir? öperken kendinden geçtiğin kollarında annende babanda bulduğun huzuru bulduğun adam, nasıl bu kadar bekletip avcunu yalatabilir sana? ya nasıl özlem bu, hangi özlem? nasıl yalan bu, nasıl inanmışlık, nasıl yara bu Allahım? ne zaman geçer, daha ne kadar kaşınır? kaç gece, kaç kitap, kaç sayfa lazım? peki sen nasıl buna tekrar ve tekrar izin verdin? nasıl ağladın o kadar gece? neden bunu kendine yaşattın? dur diyebilirdin, demedin neden? güvenmedin ama dinledin, inanmadın ama duydun neden ya? kulak tıkanmaz mıydı, affetmek için çok geç denmez miydi? işte tüm bunlara cevap bulduğum gün her şey daha huzurlu olucak. belki zaman lazım, belki çok fazla zaman lazım.

11 Ağustos 2013 Pazar

00:52

Merhaba sevgilim, aslında bu yazıları sana yazıyormuş gibi yazmaktan sıkıldım.Aslında içimden ne adını anmak geliyor ne varlığını hatırlamak. İnsan neden istesin en mutlu anlarında, en mutlu anılarında yanında olan kişiyi unutmayı, düşündürücü değil mi? Sana dair iyi şeyleri hatırlamamayı o kadar istiyorum ki. Ve beni düşürdüğün şu durumu kimse anlayamayacak biliyor musun? En yakınım dahi olsa böyle bir şeyi yaşamayan biri olduğu sürece anlayamayacak. Artık ne bulunduğum konumdan ne yaşadığım hayattan ne hislerimden hiçbir şeyden memnun değilim. Bunun sebebi tabi ki sen değilsin.Bunun sebebi tamamen benim. Sana hala yazıyorum, hala en ufak bir işaretinde "Benim onu unutmamamı istiyor o yüzen yaptı bunu." diyorum. Ne saçmalıyorum? Sana dair hissettiğimin zerresinden haberin yok. Bu sevgi değil, bu aşk değil. Bu kıskançlık hiç değil. Bu kendine yakıştıramama, bu gururuna yedirememe, bu hayatımın en güzel günleri olabileceği yerde bunları düşünüp kendi kendini yediğimi bildiğim için duyduğum pişmanlık. Bu duyguların hiçbirine bile değmezsin biliyorum. Daha uzun süre benimle olsan, daha uzun süre benim olmuş olsan sona geldiğimizde daha çok canım yanacaktı biliyorum, sana dair her arkadaşım her dediği kelimede harfiyen haklıymış biliyorum, bunların hiçbirine değmezsin biliyorum.En acısı beni hiçbir zaman sevmedin, hiçbir zaman senin için farklı olmadım ve her söylediğin kelime düşüncelerine hislerine çok uzaktı bunu da biliyorum. Ama en azından bunları görmememi sağlasaydın, en azından bunları yaşamamamı sağlayacak kadar düşünceli olabilseydin.En azından şöyle günlerimi böyle zırvalarla harcamamın sebebi sen olmasaydın. Sen özeldin, sen farklıydın. Belki anlamıyorsun ama sen ilkimdin. Ben sana bu konuda asla yalan söylemedim. Yalan söylenmesini de asla hak etmedim en azından bu konuda rahat içim. Ama diyorum ya keşke nefretinden sevgisine tut bütün bu hislerimi hak edebilecek kadar benim olabilseydin.

         12.08.2013               *firstlady

6 Ağustos 2013 Salı

Sana karsi neden boyleyim hala bilmiyorum. Hayatimda daha kotusunu yasayamicagim olaylar yasiyorum, hayatimda daha kotu olamicagim bi ruh halindeyim. Seninle olan, seninle yasananlara ragmen, senin bana karsi olan haline tavrina ragmen ben neden boyleyim bilmiyorum. Neden sana sarilip uyursam hersey gecer gibi hissediyorum bilmiyorum, neden hala bazen bana sarilmana ihtiyac duyuyorum bilmiyorum. Ben bunlari yazinca seni hala unutamadigimi dusunuyosun, ben olsam ben de aksini dusunemezdim, haklisin. Ama unutmak degil, ihtiyac olmus gibi anliyo musun, aliskanlik gibi. Alisilicak bi sure miydi birlikteligimiz? Hayir. Baskasina alisamicak miyim peki? Alisicam, senden cok daha fazla sevicegim bi insan olucak belki bi kac insan olucak, ama benim sanssizligim su o kadar kotu seyler oldu ki daha kotusu olamaz derken buyuk konustugumu gordum. Umrunda oldugunu savunma, her sabah aklina gelmedigimi de biliyorum. Ben sadece seni gordugum zaman daha kotu hissetmek istemiyorum, bu sene gitmen icin o kadar dua etmistim ki o da olmadi. Umrunda oldugumu bilmek bi gidim iyi hissettirdi, o kadar severek yazdigim deftere dair bi yorum yapman iyi hissettirirdi. Seni yargilamiyorum, yanlis anlicaksin yine cunku beni tanimiyosun biliyorum. Adini bile gormek istemememin gerekli sebepleri var, icimden gecenler bunlar yazmak istedim.

         06.07.2013    21.30*          *firstlady

3 Ağustos 2013 Cumartesi

Merhaba,
Bugun bana cok uzaksin, bugun benim gozumde kendine cok uzaksin. Bugun sana yakistirdigim butun sifatlari, sana dair kurdugum butun hayalleri kaybettin. Farkinda degilsin, hala umrunda degil. Bugun o kadar kotu bi gun ki benim icin bir ay gecse ustunden unutamicam. Ve sen bunu bildigin halde benimle degilsin bugun. En kotu zamaninda hep yaninda olmaya calisan bendim, ben kendimi oyle gordum en azindan. Belki en kotu zamanlarini ben yasattim ama hic bir zaman bilerek isteyerek degil. Sana karsi en buyuk hatam aramizdaki hersey bitmisken dahi seni yargilamakti. Kendime hakim olmayi cok denedim, yemin ederim cok ugrastim. Sana mesaj atmicagima dair Allah'a yemin ettim. Yine attim. Belki bu yuzden yasadim bunlari bugun. Konusmalarimizin birinde bana "belli ki benim icin yeterince sure gecmis, belli ki ben atlatmisim seni" dedin. 6 ay boyunca kurdugun o cumleleri nasil bir cumleyle yikabilirdin dimi? Ben de tahmin etmezdim ama yikiliyomus. Ben acikcasi bilmiyodum seni bu kadar sevdigimi, ben tahmin edemezdim ayrilinda boyle hissedicegimi. Sana kotu oldugumu soyledikten 15 dakika sonra bazi seyler gordum ki anladim moralinin gayet yerinde oldugunu. Ben hala anlam veremedim, nasil rol yaptin sen benimleyken? Nasil ilk askimsin dedin? Ilkler uzerinde hep israrciydim bilirsin, en cok ilkin olmamak uzuyodu beni. Ayrildigimiz gun bile ilk askim olucaksin hep dedin, insan nasil ilk kez asik oldugu insani 1 ayda hatta daha kisa surede unutur? Sana da soyledim ben hic bi zaman anlam veredim yaptiklarina, dun seni sevdigimi soyledim sen de seviyomussun oyle dedin, sadece sunu bil ki seni seviyorum demek karsidaki dedi diye soylenecek bisey degil, agizda lacka olucak bisey degil. Baska birine soylediginde aklina sevdigin kisi gelir, oyle bisey bu. Sonuc olarak, ben senden yanimda olmani beklerdim. Neden hala bekliyorum dimi? Kendim de soyledim sana bunu 1 hafta once:"senden bisey beklenmez bunu bana cok iyi ogrettin'' diyen ben degil miydim? Yine ben yanlis yapiyorum iste yine hata bende. 


                   02.07.2013          *firstlady

1 Ağustos 2013 Perşembe

01.08

Her şey bitti. Uzun, gereğinden uzun sürmüş bir dönem bitti. Yitirilmiş yıllar, umutlar, insanlar var aramızda. O kadar çok şey yitirdik ki yeniden başlamak için pek az gerekçe kaldı elimde. Bir yerinden tutup, düzeltmek geliyor içimden ama ne tutulacak tarafı ne de gücüm var. Artık sahip olduğum tek şey anılarım. Bana yaptıkları için onları severken, bir yandan da nefret ediyorum. Onları seviyorum çünkü içlerinde kaybolduğumda kalbimdeki inanılmaz sızı diniyor. Nefret ediyorum çünkü her seferinde içimde ki özlem daha dayanılmaz bir hale geliyor. Düşünmeyi bıraktığımda da her şeyi en baştan kaybetmem gerekiyor. Sana dokunmaya alışmışken senden uzak durmak çok zor derdin. Bir daha benimle gülmemeyi, hayal kurmamayı, bir daha hiç bana dokunamamayı konuşmamayı sevmemeyi çoktan seçmişsin şimdi. İki yabancı gibi kalakaldık yine.