3 Temmuz 2013 Çarşamba

Aynı Son



Bunca zaman boyunca hep sevdiğimi düşündüm ve az da olsa sevildiğimi. Sevgimi saygımı hiçbir zaman nefretimle bastıramadım. Ama çok istedim nefret etmek bağırmak çağırmak çok istedim. Ne kinler geçti kalbimden ne hırs dolu intikam dolu hayaller kurdum beynimde. Ne yazık ki hiç birinin arkasında duramadım. Her özürden sonra biraz daha korkaklıkla sevgimin alışmışlığın yanına sığındım. Hep güçlü görünmeye çabaladım. Bunları bilse daha çok üzülürüm diye düşündüm. Hep takdir edildim bu yüzden. Herkes zamanla daha güçlendiğimi sandı. Ama içimdeki burukluk zamanla geçmeyi bırak yerine daha da bağlandı. Yine de bozmadım, nasıl başladıysam öyle bitirmek, ne zamana ne de ona yenilmemeyi istedim. Tanrı’dan en çok güç diledim. Sanırım kabul etti. Eskisi kadar kırılgan olmuyor insan bir şeyler öğrenince. İsyan etmesem de hak edip hak etmediğimi sordum günlerce, gecelerce. Bir ses gelse bir ışık yansa biliyorum bitecek ne sorum kalacak ne kabullenemeyişim. Ama tık çıkmadı hiçbir zaman. Çok istedim aynısını yapmayı. Ama yukardan izin çıkmadı. İstemedi sanırım kötü biri olmamı. Ya da hep hayırlısı olsun dedim ondan belki. Bizimkinin hiç hayırlı bir tarafı yokmuş meğer. Kabullenemedim,  bu kadarı olmaz dedim. Kimse bu kadarını hak etmez. Üstüne de suçlu gösterilince bir anlık duraksadım. Kendimden şüphe ettim. Sevgimden saygımdan değerimden hırsımdan nefretimden şüphe ettim. Ben miyim dedim, ben mi kurdum hepsini.  Ama sonra anladım. Haklı olmama dayanamadın. Beni tekrar ve tekrar kaybetmeye dayanamadın. Bu sefer duymaz görmez bilmez sandın. Ama gittim işte. Ne geçti eline, neden bizi bu kadar sürükledin çok merak ediyorum. Çok acıyorum yazık etik her şeye. Yaşanmışlığa, saygımıza, yıllarımıza. Hiçbir zaman kötü bir adam olduğunu düşünmedim iyi bir kalbin var. Değer verdin sevdin kıskandın korudun biliyorum ama bu belirsizlik, belirsizliğin boğdu beni. Korkaklığına dayanamadım. Değmedin dedim sana ama her anına mutlu olduğum her ana değdi belki. Bir yerde okumuştum, 3 gün için bile 9 ay acı çekmeye değerdi. Kim görmüştü ki 3 mutlu günü hayatta?  Yine ben gittim ama yine ben bittim. Yine milyonlarca soru işareti var kafamda.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder